Το Εξελικτικό Ταξίδι της Ψυχής

 

 

---

 

 

Υψηλή συνειδητότητα (συνειδητότητα ΧΕΙΡΩΝΑ - ΠΥΡΗΝΑ)

ΤΟ «ΤΕΛΟΣ» ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ / Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

 

 

 

*      Συνειδητοποιούμε ότι στην ουσία – βαθιά μέσα στον πυρήνα μας  - δεν είμαστε το Εγώ – Σκιά μας. Ότι σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο μέσα μας δεν υπάρχουν ξεχωριστά «κομμάτια». Ότι τα κομμάτια αυτά είναι ψευδαισθήσεις κι ότι φαίνονται «αληθινά» και πραγματικά μόνο όσο ταυτιζόμαστε και πιστεύουμε σ’ αυτά. Βιώνουμε το ότι μας συμβαίνει – χωρίς αντίσταση – αποδεχόμαστε πραγματικά όλες τις «πλευρές» του εαυτού μας (και αυτές που το Εγώ εκλαμβάνει σαν «θετικές» και αυτές που κατατάσσει σαν «αρνητικές»), ξέροντας συγχρόνως ότι αυτές δεν είναι ο πραγματικός μας εαυτός.

 

*      Δεν δίνουμε και τόση σημασία στην προσωπική μας ιστορία (στο προσωπικό «δράμα» μας). Δεν παίρνουμε τον περιφερειακό εαυτό μας και αυτά που σκεφτόμαστε ή νοιώθουμε τόσο στα σοβαρά. Νοιώθουμε «εντάξει» έτσι όπως είμαστε. Δεν «χρειάζεται» να αποδεικνύουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι αξίζουμε. Παρατηρούμε απλώς από απόσταση τα κομμάτια - ψευδαισθήσεις (ή επιλέγουμε ποιο θα εκφράσουμε κάθε φορά) χωρίς να ταυτιζόμαστε ιδιαίτερα μαζί τους. Αφηνόμαστε στη ροή των πραγμάτων. Συνεχίζουμε να παίζουμε τους ρόλους μας, χωρίς να επενδύουμε ιδιαίτερα σ’ αυτούς (δεν τους πιστεύουμε – ξέρουμε ότι είναι μοναχά ρόλοι κι ότι δεν είναι αληθινοί). Δεν αγχωνόμαστε για το παρελθόν ή το μέλλον. Ζούμε στο ΤΩΡΑ.

 

 

*      Δεν θεωρούμε «κακό» (ούτε «καλό») το Εγώ μας. Συνειδητοποιούμε ότι το Εγώ μας θα συνεχίζει  για «πάντα» να ψάχνει να βρει (απαντήσεις, γνώση, καινούργια προβλήματα, καινούργιες απαντήσεις κλπ). Γνωρίζοντας όμως συγχρόνως ότι δεν είμαστε το Εγώ μας, κατανοούμε ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε να βρούμε τίποτα – απλά να ξαναθυμηθούμε αυτό που ήδη υπάρχει μέσα μας – κι έτσι η αναζήτηση γίνεται πιο «ελεύθερη» και πιο ήρεμη. Δεν στηριζόμαστε πια σ’ αυτή για να γίνουμε (κάποτε) ευτυχισμένοι. «Αφήνουμε» το Εγώ να συνεχίζει να ψάχνει χωρίς να επενδύουμε πια τόσο πολύ σ’ αυτό.

 

*      Σταματάμε να ψάχνουμε απεγνωσμένα λύση στα «προβλήματά» μας. Κατανοούμε ότι τα «προβλήματά» μας είναι πλαστά – δημιουργήματα / ψευδαισθήσεις του Εγώ. Η «λύση» έρχεται από μόνη της. Αφήνουμε τα πράγματα να γίνονται. Απλώς κάνουμε αυτό που έχουμε να κάνουμε κάθε στιγμή. Δεν είμαστε παθητικοί ή απαθείς - νοιώθουμε ζωντανοί και επικεντρώνουμε την προσοχή μας στο ότι συμβαίνει στο ΤΩΡΑ. Έχουμε πολλή ενέργεια την οποία δεν σπαταλάμε προσπαθώντας να κρατηθούμε στον ένα από τους δυο πόλους – απορρίπτοντας τον άλλο. Επιλέγουμε το ΑΝ και το ΠΩΣ θα αντιδράσουμε – οι αυτόματοι προγραμματισμοί δεν καθορίζουν πια τόσο πολύ τη ζωή μας.     

 

*      Έχουμε επίγνωση και διαύγεια. Αντικρίζουμε τον κόσμο με «καθαρά» μάτια. Συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει κάποιος «πνευματικός» δρόμος ή κάτι που πρέπει  - «οπωσδήποτε» - να «κάνουμε» για να βρούμε «κάποτε» την «φώτιση». Ότι η «φώτιση» (σαν «στόχος» και «διαδικασία») είναι μια ακόμα ψευδαίσθηση – δημιούργημα του Εγώ.  Συνεχίζουμε ίσως να ακολουθούμε κάποιες πρακτικές – τυπικά – τελετουργίες – διαλογισμούς κλπ, ξέροντας όμως πως δεν είναι «απαραίτητες» κι ότι μόνο το Εγώ είναι αυτό που τις έχει «ανάγκη».

 

 

*      Το μυαλό ησυχάζει. Δεν περιγράφει τόσο πολύ. Δεν αναλύει τόσο πολύ. Βρισκόμαστε σε εσωτερική ηρεμία και γαλήνη, αλλά ταυτόχρονα σε εγρήγορση. Νοιώθουμε ολόκληροι -  πλήρεις και ενωμένοι με όλα. Είμαστε ανοιχτοί ενεργειακά, χωρίς να ταυτιζόμαστε τόσο πολύ με τις άμυνες τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας. Σε απόλυτη ειρήνη με τα πάντα.

 

*      Η ενέργεια «μεταφέρεται» από τον εγκέφαλο (ανάλυση, σκέψεις, διανοητικός «θόρυβος» και αποφυγή) στην καρδιά (αποδοχή και βίωση συναισθημάτων στο τώρα).

 

 

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα

 

 

 

 

© Copyright 2013 - 3102  Γ. Καλοκύρης  - Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας αυτής διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή αναδημοσίευσή του, σε οποιοδήποτε μέσο μετά ή άνευ επεξεργασίας.